Vandaag moeten CIO’s superhelden zijn. Vanuit de cockpit van de digitale innovatie en transformatie moeten ze ook alle bestaande IT-systemen zonder haperen in de lucht houden. Een deel van het takenpakket outsourcen, kan flink wat druk van de ketel halen. Maar daar is durf voor nodig, aldus Zander Colaers, COO Infrastructure Divisions bij de Cegeka groep. In zijn boek ‘Outsourcen is durven’ legt hij uit waarom. 

Technologie evolueert in ijltempo. Meer nog, de digitale revolutie gooit vandaag hele sectoren overhoop. Met zijn boek ‘Outsourcen is durven’ heeft Zander Colaers CIO’s voor ogen die in het oog van die storm hun organisatie veilig naar het volgende level willen loodsen. 

Een CIO met twee petten

“We leven in een tijdsgewricht waarin het topmanagement van IT verwacht het verschil te maken,” zegt Zander Colaers. “Logisch, want zowat alle bedrijfsprocessen zijn tegenwoordig aan technologie gelinkt. De CIO moet ervoor zorgen dat zijn organisatie sneller en slimmer innoveert dan de concurrentie. Daarvoor moet hij zich ontpoppen tot Chief Innovation en over afdelingen en divisies heen de organisatie naar nieuwe hoogtes tillen.” 

Is de gemiddelde CIO daar wel klaar voor?

“Dat is een hele uitdaging, want naast die nieuwe rol van innovator moet hij de bestaande systemen en platformen draaiende houden. En ook daar ligt de lat hoog, want zowel bij medewerkers als klanten heerst er een nultolerantie voor haperingen. IT moet werken, punt. Maken verder ook deel uit van zijn operationele takenpakket: cybersecurity, beveiliging van klanten- en andere gevoelige data, de correcte implementatie van privacyregels ... 

Dat die dubbele pet – operationele ondersteuning én innovatie – een immense druk zet op IT-afdelingen in het algemeen en op de CIO in het bijzonder hoeft geen betoog. Om zich ten volle te kunnen concentreren op zijn rol van innovator, moet hij zich laten ontzorgen aan de operationele kant. Outsourcing kan helpen om die extra bandbreedte vrij te maken.”

Voor outsourcing is durf nodig, aldus de titel van het boek. Op welk vlak?

“Een stuk van je takenpakket outsourcen, betekent controle afgeven. Een mentaliteitswijziging aan de kant van de CIO en zijn IT-afdeling is hiervoor een absolute must. Want kan de klant niet loslaten, dan ontstaat er een zware governance die wendbaarheid en het nemen van initiatief in de weg staat. Om nog maar te zwijgen over het verlies aan tijd en energie, waardoor de extra bandbreedte weer verdwijnt als sneeuw voor de zon.”

De doener wordt een denker

Dat er aan de CIO torenhoge eisen worden gesteld, is duidelijk. Maar wat met zijn verwachtingen ten aanzien van een leverancier?

“Ook die zijn hooggespannen. De praktijk leert ons dat operationele ontzorging vandaag het olympische minimum is. De CIO verwacht dat zijn outsourcingpartner hem ook adviseert of toch minstens een klankbord is bij de invulling van zijn nieuwe rol. Dus niet alleen de CIO, maar ook de outsourcingpartner moet de nodige durf aan de dag leggen om in die hogere divisie mee te spelen.” 

Een niet mis te verstane boodschap voor de outsourcingsector dus. Zet die zich al schrap voor de toekomst?

“Om deze moeilijke opdracht tot een goed einde te brengen, moeten outsourcingbedrijven de switch maken van leverancier naar sparringpartner. Van 'business as usual' naar ‘samen het verschil maken’. Van doener naar denker. Alleen vraagt dat een hoge maturiteit van de kant van de outsourcingpartij. Want die moet leren denken in businessnoden in plaats van alleen in bits en bytes.

Bij Cegeka hebben we de reputatie een ervaren en betrouwbare partner te zijn. Maar ook onze organisatie is nog volop bezig om die switch te maken. Wel geloof ik dat het de enige mogelijke weg is voor onze branche. Of: wie het niet doet, zal tegen pakweg 2020 uitgespeeld zijn.” 

Contact boven contract

Je geeft in het boek aan dat strategische outsourcing in de lift zit. Werpt dat een nieuw licht op de samenwerking tussen klant en leverancier? 

“Jazeker. Jarenlang hebben organisaties geoutsourced met het idee om het uitbestede pakket op termijn terug in huis te nemen. Vandaag is dat niet langer het geval: outsourcing is steeds vaker het gevolg van een structurele beslissing om specifieke expertise in handen te geven van een derde partij. Een langetermijnproject dus, waarbij de teams van beide partijen naadloos samenwerken. De ‘klik’ en het relationele aspect worden in zo’n traject veel belangrijker dan de kleine lettertjes van het contract. Kortom, zoals in een duurzame relatie. Ook daar hoort een contract bij, maar beide partners hopen dat ze het voor altijd in de lade kunnen laten liggen.”